ท่านที่มีเรื่องราวตลกขบขัน เรื่องราวชวนหัว เรื่องเล่าในวงเหล้า หรือเรื่องราวสองง่ามสามแง่ ทะลึ่งตึงตัง แต่ไม่ถึงกับหยาบโลน ส่งเรื่องราวของท่านมาร่วมเผยแพร่ ใหผุ้อื่นได้ร่วมสุนกสนานร่วมกันที่...
webmaster@yoohhoo.com


 

 


ราตรีหนึ่ง...ที่ชลบุรี

ช่วงเทศกาลปีใหม่สัก 3 ปี ผ่านมาเห็นจะได้
ชายหญิงกลุ่มหนึ่งประมาณ 5-6 คนได้
หลังจากงานเลี้ยงฉลองที่บริษัทจัดขึ้น
ได้นัดไปเที่ยวกันต่อที่พัทยา

หลังเธคเลิกราว ตี 3 ก็จะพากันกลับกรุงเทพฯ
แต่เนื่องจากฤทธิ์ของสุรา
ทำให้หลายคนเพลียจึงลงความเห็นกันว่า
หาที่พักที่นี่ดีกว่า แล้วพรุ่งนี้ค่อยกลับกัน
ก็เดินทางหาที่พัก

แต่เนื่องจากเป็นเทศกาลจึงหาที่พักค่อนข้างยาก
จึงขับรถต่อไปทีอำเภอบางละมุง
ซึ่งเป็นที่ห่างไกลจากตัวเมืองพอควร
และก็หาที่พักได้เป็นบังกะโลชั้นเดียว 2 ห้องนอน
ราคาประมาณ 500 บาท
"เอาละเลือกเอาที่นี่แล้วกันนะ”

พอเข้าไปในบ้าน
เห็นเสาต้นหนึ่งกลางบ้านมีลักษณะของน้ำมัน
เหนียวและเยิ้ม ลงมาบริเวณกลางต้น
ทุกคนต่างมองหน้ากัน โดยไม่พูดอะไร
เอาละไหนๆ ก็จะเช้าอยู่แล้ว คงไม่มีอะไรหรอก

คนขับรถซึ่งเชื่อว่าไสยศาสตร์มีจริง
นึกขึ้นได้ว่าในท้ายรถพอจะมีธูป
ผลไม้และขนมคบเคี้ยว ที่ซื้อกินระหว่างทาง
จึงไปนำมาบูชา กราบไหว้เจ้าที่เจ้าทาง
ก่อนจะเข้านอนด้วยกันทั้งหมด
แต่ทุกคนนอนไม่ค่อยหลับ
“ใครจะไปหลับลงถ้าเห็นเสาต้นตกน้ำมันต้นนั้น”

ฟ้ายังมืดอยู่ ประมาณ 6.30 น.
แม่บ้านก็มาเคาะประตูห้อง
“ก๊อก ก๊อก ก๊อก “
พวกเราซึ่งนอนหลับๆ ตื่นๆก็ตกใจ
ใครมาเคาะประตูแต่เช้ากันวะนี่

เอาละเป็นยังไงเป็นกัน
หลังจากเกี่ยงกันอยู่พักหนึ่ง
ไปกันหมดทุกคนก็เลยก็แล้วกัน
พอเปิดออกไปก็พบแม่บ้าน คนที่รับเราเข้าพักเมื่อคืนนี้
“มีอะไรครับป้า”
เพื่อนคนหนึ่งเอ่ยถาม
“ป้าต้องขอโทษด้วยนะที่มาเรียกแต่เช้าเนี่ย”
ป้าบอกว่า “เห็นเสาต้นกลางบ้านมั๊ย”
“เห็นครับ-เห็นคะพวกเราใจหายแว๊ป...มีอะไรเหรอครับคุณป้า”
คุณป้ารีบบอกขึ้นว่า
“อย่าเอามือไปแตะต้องเสาต้นนั้นเป็นอันขาดเลยนะ”
พวกเราตกใจเอามือจับหน้าอก
โอยโล่งอก..ดีนะเรากราบไหว้เรียบร้อยแล้ว

“มีอะไรเหรอครับคุณป้า”
คนอยากรู้ในกลุ่มเอ่ยถาม
คุณป้าตอบ...
“ก็เมื่อวานให้เด็กมาทาเชลล์ปริ้นโค๊ตไว้ยังไม่แห้ง
ถ้าเอามือไปจับเดี๋ยวมันจะเลอะมือหลานเอา”
เท่านั้นแหละ..ของบูชาที่กราบไหว้ เก็บแทบไม่ทันเลย


เธอเท่านั้น

เขากุมมือเธอไว้ ...แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเต็มตื้น
“คุณอยู่ข้างกายผมเสมอเลย
ตั้งแต่สมัยเรียนมหาลัย
ผมสอบตกแล้วตกอีก
ก็มีคุณอยู่เคียงข้างให้กำลังใจผมสู้ใหม่”

เธอบีบมือเขาแน่นขึ้น ขณะเขาพูดต่อ
“เมื่อผมตระเวนสมัครงานตามบริษัทใหญ่ๆ
แล้วก็ไม่เคยถูกเรียกตัว
ก็ยังมีคุณอยู่ข้างกาย
คอยตัดโฆษณาสมัครงานให้ผม...”

เขาพูดต่อ "กระทั่งผมเริ่มงานในบริษัทเล็กๆ
จนได้รับผิดชอบงานใหญ่ชิ้นนึง
แต่ที่สุด ผมทำมันพัง เพราะความเลินเล่อ
คุณก็ยังอยู่เคียงคู่ผมตรงนั้น

แม้เมื่อผมได้งานใหม่หลังจากโดนไล่ออกมาพักใหญ่ๆ
แต่ผมก็ไม่เคยได้เลื่อนตำแหน่ง
ความขยันผมไม่เคยมีใครเห็น
ผมอยู่ในตำแหน่งเดิมตั้งแต่วันเริ่มงานจนถึงวันนี้
ก็ยังมีคุณเคียงข้างผมตลอดมา”

น้ำตาเธอเอ่อเต็มนัยน์ตา ฟังสามีเธอพูดต่อ
“แล้วตอนนี้ผมประสบอุบัติเหตุ
ตื่นฟื้นขึ้นมา ก็มีคุณอยู่เคียงข้างผมตรงนี้....

ที่รัก...ผมมีบางอย่างที่อยากจะบอกคุณเหลือเกิน”
เธอโถมตัวลงบนเตียงกอดเขาไว้
สะอื้นฮักด้วยความตื้นตัน แล้วเขาก็พูด....
“ผมคิดดูแล้ว...คุณมันตัวซวยจริงๆ”


หนู...ไม่ต้องรีบ

บนเครื่องการบินไทย
หลังจากที่กัปตันพูดแสดงความขอบคุณผู้โดยสารเรียบร้อยแล้ว
ปรากฎว่ากัปตันลืมปิดไมค์
แล้วก็เผลอคุยกับเพื่อนร่วมงานว่า
เดี๋ยวจะไปอึ๊บแอร์สักหน่อย แต่จะไปขี้ก่อน

แอร์สาวคนหนึ่งได้ยิน ก็รีบวิ่งจะไปปิดไมค์
แต่เผอิญสะดุดหกล้มเสียก่อน
คุณป้าที่นั่งอยู่ใกล้ๆ จึงพูดขึ้นว่า...
หนูไม่ต้องรีบหรอก กัปตันเค้าบอกว่าจะไปขี้ก่อน