 |
|
|
  
เพ็ญพักต์ ศิริกุล หอมกรุ่นกระดังงา หอมบุบผางามล้ำ เธออยู่เหนือความทรงจำ เธอยังงามล้ำในภาพฝันของหมู่ชาย คงไม่ต้องเกริ่นแนะนำกันให้มากความ สำหรับสาวสองพันปีคนนี้ ที่อยู่คู่วงการบันเทิงบ้านเรามาเป็นเวลานาน ผ่านมาทุกแขนงของวงการ ทั้งในฐานะนางแบบ ดารา นักร้อง และอะไรอีกมากมายหลายหลาก เท่าที่ผู้หญิงคนหนึ่งจะทำได้ เธอคนนี้คือ ...เพ็ญพักต์ ศิริกุล แต่ไม่ว่าจะอยู่ในบทบาทไหน สถานะหนึ่งที่ติดตัวเธออยู่เสมอมาหลายสิบปี คือภาพของความเป็นสาวเซ็กซี่ สัญญลักษณ์แห่งเซ็กส์ซิมโบลของเธอนั่นเอง งานของเธอในฐานะนางแบบนั้น ไม่ว่าจะผ่านมาสักกี่ปี ทุกครั้งที่เธอมีงานแนวหวือหวาออกมา เป็นต้องเป็นที่ฮือฮา และตื่นตาตื่นใจในสายตาหนุ่มๆ เสียทุกทีไป แม้วันนี้วัยของเธอจะล่วงเลย 40 ไปแล้วก็ตาม แต่เมื่อแว่วข่าวว่าเธอมีงานถ่ายแบบออกมา มนต์สเน่ห์แห่งความเป็นตัวเธอ เหมือนมีมนต์ดลใจให้ชายทุกคนต้องถวิลหาอย่างไม่รู้เบื่อ ล่าสุดหลังจากร้างราวงการไปนาน เธอก็กลับมาสร้างความถวิลหาให้กับชายไทยทั่วประเทศอีกครั้ง กับงานที่แม้ไม่ดังเปรี้ยงปร้าง แต่ก็มีคนพูดถึงตั้งแต่วันแรกที่เห็น นั่นก็คืองานที่เธอเป็นแบบให้กับนิตยสารแนวก้ำกึ่ง (เดี๋ยวหวือหวา เดี๋ยวแฟชั่นจ๋า จนจับแนวทางไม่ถูก) อย่างนิตยสาร LIP นั่นเอง แรกเห็นภาพของเธอจากหน้าปกนิตยสารชิ้นนี้ บอกตรงๆ ว่าภาพที่เห็นนั้น มันช่างเรียกร้องและเชิญชวนให้ค้นหาเสียนี่กระไร มันมีเสน่ห์อย่างบอกไม่ถูกในสายตาผู้ชาย ที่ร้อยทั้งร้อย ต้องหยิบนิตยสารฉบับนี้ขึ้นมาดู ด้วยสายตาที่กระหาย อยากดูภาพด้านในที่ถูกปกปิดไว้เสียให้สิ้นสงสัย เสื้อชั้นในสีแดงเข้ม ถูกส่งด้วยริมฝีปากที่ถูกแต่งแต้มให้ล้อลับกับสีเสื้ออย่างแข่งกันเจิดจ้า เพียงเท่านี้ก็เหลือล้นแล้ว สำหรับการเรียกร้องความสนใจผู้ชายมั้งหลายแหล่ ยิ่งได้เห็นดวงตาที่แสนจะเปี่ยมเสน่ห์ของเธอด้วยแล้ว มันยิ่งทำให้หัวใจผู้ชายอย่างผมอดเต้นไม่เป็นส่ำ มันช่างมีมนต์ขลังพลังเสน่ห์อย่างบอกไม่ถูก แค่เห็นดวงตาที่หรี่ปรือ กับริมฝีปากเข้ม ที่เผยอขึ้นมาอย่างยั่วเย้า เพียงเท่านี้แทบจะละลายไปต่อหน้าต่อตาเธอแล้ว
ต้องขอชมทีมงานของนิตยสาร LIP ที่เลือกภาพๆ นี้มาเป็นปกได้อย่างลงตัว ในแง่ของพาณิชย์ศิลป์แล้ว ถือว่าใช้ได้เลยทีเดียว สีแดงที่แรงกล้านั้น มันเรียกร้องความสนใจใครต่อใครได้เป็นอย่างดี เป็นการวางภาพที่ค่อนข้างลงตัวเอามากๆ จัดจ้านและร้อนแรงอย่างที่ควรจะเป็น จากงานทั้งหมดที่ได้เห็น ต้องยอมรับว่า สาวสองพันปีอย่าง เพ็ญพักต์ ศิริกุล คนนี้ เธอดูแลร่างกายได้อย่างดีเหลือเกิน ด้วยวัยขนาดนี้ กับเรือนร่างที่เห็น แม้ว่ามันจะมีเนื้อหนังส่วนเกินไปบ้างในบางส่วน แต่ก็ถือว่าอยู่ในเกณฑ์ดีทีเดียวเชียวหล่ะครับ เข้ามาดูในรายละเอียดของแต่ละภาพกันบ้างดีกว่าครับ จากงานทั้งหมดที่เห็น ถือว่าเธอยังคงรักษาตำแหน่งเซ็กส์ซิมโบลอยู่ในในระดับหนึ่ง เพราะจากหลายๆ ภาพที่เห็น มันบ่งบอกออกมาอย่างนั้นจริงๆ ครับ อย่างภาพที่เธอนั่งอยู่บนโซฟาสีดำ ภายใต้อาภรณ์สีดำสนทิทั้งด้านล่าง ด้านบน แถมยังสวมถุงน่องลายลูกไม้สีดำอีกต่างหาก ภาพๆ นี้จากท่วงท่าที่เธอนั่งหันหน้าออกมา ในลีลาเท้าแขนอยู่กับโซฟาตัวเขื่องนั้น แม้จะไม่เย้ายวนเหมือนเมื่อก่อน แต่ภาพๆ นี้ก็โชว์ส่วนสัดและเรือนร่างของเธอให้เห็นได้อย่างถนัดตา สีหน้าของเธอแม้จะดูเคร่งขรึมไปนิด แต่มันก็ไปได้ดีกับโทนสีดำที่ถูกจับมาปรับแต่งบรรยากาศโดยรอบ ไล่สายตาเรื่อยลงมาที่เนินถัน ที่มันอัดแน่นอยู่ใต้เสื้อชั้นในสีดำตัวนั้น คงต้องบอกว่ามันยังคงได้รูปอยู่ ไม่คล้อยยานมากนักตามวัยของเธอ จึงทำให้ดูแล้วออกมาสวยกว่าที่คาดไว้ ส่วนที่ผิดรูปผิดร่างไปบ้าง คงเป็นนินสะโพกของเธอ ที่ตอนนี้มันผายกว้างและมีหนั่นเนื้ออยู่ค่อนข้างหนาแน่น จึงดูแล้วหนาไปนิด เมื่อเทียบกับสาวๆ โคนขาเธอหรือก็ใช่ย่อย มันขยับขยายออกตามลอนสะโพกไปด้วย จึงทำให้ดูหนั่นหนาเกินงามไปหน่อย แต่โดยรวมก็ถือว่ายังดูได้อยู่เหมือนกันครับ หากจะพูดถึงภาพที่องค์ประกอบภาพดูสวย และแปลกตามากที่สุด คงต้องยกให้ภาพที่เธอนอนอยู่บนลอนหินโค้งนั่นแหละครับ ลอนหินโค้งลายเทา เมื่อมาอยู่คู่กับนวลเนื้อและอาภรณ์สีขาวที่เธอสวมใส่ ทำให้มันดูตัดกันอย่างน่าดูไปเบาเลยเหมือนกัน แถมท่วงท่าที่ถูกจัดวางให้เธอนอนไปตามลอนโค้งของเหลี่ยมหิน ก็กลมกลืนและไปด้วยกันอย่างดี บอกได้คำเดียวว่าเป็นภาพที่ออกมาแปลกตา และดูสวยงามอย่างประหลาดทีเดียวครับ ส่วนภาพที่ผมเห็นแล้ว ถึงกับใจเต้นสั่นระรัวไปหมดอย่างไม่ได้ตั้งใจ เรียกว่ามันช็อคความรู้สึกเข้าไปข้างในจนขนลุกเกรียวเลยทีเดียว นั่นก็คือภาพที่โค้ดใกล้เข้ามาครึ่งตัว เห็นเธอนอนตะแคงอยู่นั่นแหละครับ ภายใต้เสื้อชั้นในสีขาวนั้น ด้วยความที่มันเป็นลายลูกไม้ จึงทำให้เห็นหัวเม็ดละมุดบนเนินถันของเธออย่างไม่ตั้งใจ จุดนี้แหละครับ คือจุดไคลแม็กซ์ของภาพที่ผมบอก ว่าเห็นแล้วหัวใจเต้นไม่เป็นส่ำ ก็มันชูชันอวดสายตาอยู่อย่างนั้น แล้วมีหรือจะให้ใครอดใจไหว..หรือใครว่าไม่จริงครับ
ภาพที่พอใช้ได้อีกภาพหนึ่ง คงเป็นภาพที่เธอยั่งอยู่บนเก้าอี้ลายดำขาว รูปทรงเว้าแปลกตานั่นแหละครับ ด้วยลีลาท่าทางที่เธอนั่ง มันบ่งบอกถึงความมั่นใจในตัวตนและเรือนร่างของเธอย่างเต็มเปี่ยม สองขาอ้าโอบเก้าอี้ไว้หว่างขา แขนขวาทาบทาอยู่บนพนัก ส่วนมือซ้ายทาบไว้ที่หน้าตัก เห็นแล้วดูเธอราวราชสีห์ที่หยิ่งผยอง ที่พร้อมจะสยบผู้ชายทั้งโลก ให้ซบอยู่แทบเท้าของเธอชั่วกาลนาน แต่กับเก้าอี้ลายเดียวกัน (แต่คนละตัว) แต่เปลี่ยนอาภรณ์เสื้อผ้ามาเป็นสีแดงสด และเปลี่ยนท่วงท่ามาเป็นการยืนแทนการนั่ง ภาพๆ นี้กลับดูออกมาแล้วไม่ดี และดูเธอโทรมไปถนัดใจอย่างไม่น่าเชื่อ จากท่วงท่ที่เธอยืนนั้น จะเห็นได้ว่าเรือนร่างเธอนั้นมีหนั่นเนื้อส่วนเกินอยู่มากมายหลายส่วน หน้าท้องแม้จะพยายามแขม่วอย่างเต็มที่ เพื่อให้ดูแบนราบ แต่มันก็ช่วยได้ไม่มาก เพราะยังไงเสียก็ยังเห็นกลุ่มก้อนเนื้อที่กองสุมอยู่บริเวณหน้าท้องไม่น้อย เนินถันของเธอก็เช่นกัน จากภาพอื่นที่ถูกบดบังด้วยความทึบของสีเสื้อ เมื่อมาเห็นในอริริยาบทนี้ จะเห็นได้ว่ามันคล้อยยานและเละเหลวไปมากแล้วเหมือนกัน แม้จะไม่มากนัก แต่มันก็ดูแล้วไม่ตึงกระชับเหมือนของสาวๆ นี่แหละครับเขาเรียกว่า สังขารมันไม่เข้าใครออกใครครับ ยังมีภาพอีก 2 ภาพ ที่เธอยืนโชว์ส่วนสัดอย่างเต็มตัว นั่นก็คือภาพที่เธอยืนเท้าเอว อยู่ในชุดชั้นในสีน้ำเงินเข้ม กับอีกภาพๆ หนึ่ง ที่อยู่ในชุดสีดำ และใช้กางเกงหนังสีดำมาเป็นเครื่องประดับ จากภาพสองภาพนี้ ถือว่ายังสามารถโชว์สัดส่วนและทรวดทรงของเธอในภาพรวมออกมาได้ค่อนข้างดี โดยเฉพาะภาพแรก ที่เห็นแล้วรู้สึกว่าเธอยังคงรักษาสรีระไว้ได้อย่างเยี่ยมยอด เมื่อเทียบกับคนในวัยเดียวกัน ยังดูมีรูปร่าง ส่วนโค้งส่วนเว้าอย่างที่ควรจะเป็น ไม่คล้อยยานหรือเสียสูญมากนัก (แต่อย่างว่าอย่าไปเทียบกับเรือนร่างสาวๆ เลยครับ เพราะมันเทียบกันไม่ได้อยู่แล้ว) ส่งท้ายกันที่ภาพที่เธออยู่ในชุดชั้นในสีดำ และภาพจับโค้สอัพหน้าตรงมาอย่างจงใจ ภาพๆ นี้ไม่มีอะไรหรอกครับ เพียงแต่มันดูทื่อๆ แข็งๆ และไร้ซึ่งลีลาใดๆ ให้กล่าวถึง ...ก็เท่านั้น ไม่อยากสรุปว่าพอใจและสมใจ เมื่อได้เห็นงานชุดนี้หรือไม่ เพียงแต่อยากจะบอกว่าถึงจะอย่างไรเสีย ไม่ว่าวันเวลาจะเปลี่ยนไปอย่างไร แต่ภาพของเซ็กส์ซิมโบลของเธอ...เพ็ญพักต์ ศิริกุล ก็ยังคงวนเวียนอยู่ในมโนฝันของผู้ชายไทยทุกวันเสมอ มากบ้างน้อยบ้างตามแต่ดีกรีของใครของมัน อยากบอกให้รู้ว่า ดีใจนะ...ที่เธอมีงานออกมาให้เห็น จะดีบ้างไม่ดีบ้างไม่ว่ากัน เพราะนั่นมันไม่สำคัญ สิ่งสำคัญคือเธอยังคงเป็นภาพฝันในจินตนาการของผู้ชายตลอดไป และผู้ชายเหล่านี้ก็พร้อมที่จะติดตามงานของเธอตลอดไปเช่นกัน
เธอคือสาวแห่งความฝัน แม้คืนวันจะผันผ่าน ยังโหยหาทุกราตรีกาล จะเนิ่นนานเพียงไหนไม่เปลี่ยนแปร |
|
 |
